Dywizjon 305
Wstęp
Dywizjon 305, znany również jako Dywizjon Bombowy „Ziemi Wielkopolskiej i Lidzkiej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego”, był jednym z kluczowych elementów Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii w trakcie II wojny światowej. Formowany w trudnych okolicznościach, dywizjon przeszedł przez wiele transformacji, aby spełniać różnorodne zadania bojowe. Jego historia to nie tylko opowieść o odważnych lotnikach, ale także o wysiłku i poświęceniu całego narodu walczącego o wolność. W artykule przedstawimy kluczowe etapy formowania dywizjonu, jego działania w RAF Bomber Command oraz Drugiej Grupie Sił Taktycznych, a także znaczenie, jakie miał dla polskiego lotnictwa i historii II wojny światowej.
Formowanie Dywizjonu
Formowanie Dywizjonu 305 rozpoczęło się 29 sierpnia 1940 roku w bazie RAF Bramcote. Było to czwarte z polskich eskadr bombowych, które powstały w ramach Polskich Sił Powietrznych na obczyźnie. Początkowo dywizjon był wyposażony w lekkie bombowce Fairey Battle, jednak już od listopada tego samego roku rozpoczęto proces przezbrajania go w bardziej zaawansowane dwusilnikowe ciężkie bombowce Vickers Wellington. Przesunięcie do bazy RAF Syerston miało na celu intensywne szkolenie personelu oraz uzupełnienie etatów. W dniu 27 stycznia 1941 roku oba dywizjony – 304 i 305 – zostały wizytowane przez parę królewską, co podniosło morale pilotów oraz całego personelu.
Działania w RAF Bomber Command
Dywizjon 305 uzyskał gotowość operacyjną 24 kwietnia 1941 roku, kiedy to przeprowadził swoją pierwszą misję bombardowania zbiorników z paliwem w Rotterdamie. To wydarzenie otworzyło nowy rozdział w historii jednostki, która stała się częścią większej struktury RAF Bomber Command. Już kilka dni później dywizjon otrzymał gratulacje od Dowódcy 1 Grupy Bombowej za znaczące rezultaty swoich działań.
W kolejnych miesiącach dywizjon brał udział w licznych misjach bombardowania niemieckich miast oraz portów we Francji. W nocy z 30 na 31 maja 1942 roku, 13 załóg dywizjonu uczestniczyło w pierwszym nalocie dywanowym RAF na Kolonię (operacja Millennium). W sierpniu tego samego roku głównym celem dywizjonu były operacje minowania portów francuskich, co miało na celu ograniczenie możliwości niemieckiego transportu morskiego.
Na przestrzeni lat 1941-1943 dywizjon odnotował znaczne straty zarówno w załogach, jak i sprzęcie. Ostatecznym lotem operacyjnym w ramach RAF Bomber Command było bombardowanie Hamburga nocą z 2 na 3 sierpnia 1943 roku. W obliczu licznych strat oraz rosnącego zagrożenia ze strony niemieckich sił powietrznych zdecydowano o przeniesieniu dywizjonu do nowej struktury.
Przejście do Drugiej Grupy Sił Taktycznych
W związku z rosnącymi potrzebami strategicznymi, Dywizjon 305 został przeniesiony do Drugiej Grupy Sił Taktycznych (TAF) we wrześniu 1943 roku. Nowym celem jednostki stały się ataki na strategiczne cele nieprzyjaciela na kontynencie europejskim: mosty, magazyny i linie kolejowe. W ramach tych zadań dywizjon otrzymał amerykańskie bombowce B-25 Mitchell oraz samoloty myśliwsko-bombowe De Havilland Mosquito.
Po przeszkoleniu na nowych maszynach, Dywizjon uzyskał gotowość bojową w lutym 1944 roku. W ciągu następnych miesięcy brał udział w intensywnych operacjach nad kontynentem, w tym podczas inwazji D-Day, gdzie bombardował tereny przed lądowaniem wojsk sprzymierzonych oraz kluczowe cele strategiczne we Francji. Jednym z najważniejszych osiągnięć było zniszczenie około 13 milionów litrów niemieckiego paliwa przechowywanego blisko Nancy w sierpniu 1944 roku.
Ostatnia akcja bojowa dywizjonu miała miejsce w nocy z 25 na 26 kwietnia 1945 roku, co oznaczało zakończenie czteroletnich działań bojowych jednostki.
Rozformowanie Dywizjonu
Po zakończeniu działań wojennych Dywizjon 305 stacjonował w Niemczech jako część sił okupacyjnych. W październiku 1946 roku jednostka powróciła do Anglii i osiedliła się w bazie RAF Faldingworth. Po tym czasie nastąpiło formalne zdanie samolotów, a dnia 6 stycznia 1947 roku dywizjon został rozformowany.
Odznaka i symbolika
Odznaka Dywizjonu została zatwierdzona Dz. Rozk. NW nr 3, poz. 31 z dnia 2 lipca 1943 roku. Na tle skrzydła husarskiego skierowanego w prawą stronę umieszczono inicjały JP przedzielone złotą buławą marszałkowską. Dolna część odznaki zawiera ćwiartki szachownicy oraz lotnicze koło RAF wykonane z barwnej emalii. Całość wykonano ze srebra, a numer i buława są nakładane osobno.
Podsumowanie wysiłku bojowego
Dywizjon 305 odegrał istotną rolę w działaniach Polskich Sił Powietrznych podczas II wojny światowej, biorąc udział w wielu misjach oraz operacjach lotniczych nad Europą. Jego historia to dowód na determinację polskich lotników oraz ich niezłomnego ducha walki o wolność kraju. Straty osobowe i sprzętowe poniesione przez dywizjon świadczą o ogromnym ryzyku, jakie podejmowali jego członkowie podczas swoich działań bojowych.
Zakończenie
Dzięki ciężkiej pracy i poświęceniu członków Dywizjonu 305 udało się osią
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).