Fundusz Rozwoju Twórczości Plastycznej
Wprowadzenie
Fundusz Rozwoju Twórczości Plastycznej, utworzony w 1972 roku, miał na celu wspieranie i rozwijanie twórczości artystycznej w dziedzinie plastiki. Jako fundusz celowy, został powołany na podstawie uchwały Rady Ministrów, a jego dysponentem był Minister Kultury i Sztuki. Fundusz ten był odpowiedzią na potrzeby środowiska artystycznego w Polsce i dążył do promowania wysokiej jakości dzieł sztuki o wartościach ideowych i artystycznych.
Powołanie Funduszu
Utworzenie Funduszu Rozwoju Twórczości Plastycznej miało miejsce w kontekście rozwoju kulturalnego kraju, który w tamtych latach stawiał na promowanie sztuki oraz jej upowszechnianie w społeczeństwie. Uchwała Rady Ministrów z 1972 roku stanowiła fundament dla działania funduszu, który miał za zadanie wspierać artystów plastyków oraz inicjatywy związane z twórczością plastyczną. Dzięki temu fundusz stał się istotnym elementem polskiej kultury, przyczyniając się do rozwoju wielu uzdolnionych twórców.
Dochody Funduszu
Dochody Funduszu Rozwoju Twórczości Plastycznej pochodziły z różnych źródeł, co pozwalało na jego stabilne funkcjonowanie. Przede wszystkim były to wpłaty przekazywane przez państwowe jednostki organizacyjne oraz organizacje spółdzielcze i społeczne. Wysokość tych wpłat wynosiła 3% ceny detalicznej w obrocie dziełami sztuki oraz ich reprodukcjami. Ponadto fundusz czerpał dochody z dobrowolnych świadczeń artystów plastyków, załóg przedsiębiorstw państwowych oraz organizacji społecznych i osób fizycznych.
Dzięki tak różnorodnym źródłom finansowania, Fundusz mógł skutecznie wspierać działania mające na celu rozwój sztuki plastycznej w Polsce. Warto zauważyć, że dobrowolne wsparcie ze strony środowiska artystycznego oraz instytucji mogło przyczynić się do wzrostu prestiżu funduszu oraz zwiększenia jego wpływu na życie kulturalne kraju.
Stosowanie narzutów
Do stosowania narzutów upoważnione były konkretne jednostki organizacyjne, które miały za zadanie przekazywanie środków na rzecz funduszu. Wśród nich znalazły się takie instytucje jak Przedsiębiorstwo Państwowe „Desa”, Biuro Handlu Zagranicznego „Desa”, a także przedsiębiorstwa zrzeszone w Zjednoczeniu Upowszechnienia Prasy i Książki „Ruch”. Dodatkowo spółdzielnie artystów plastyków oraz Zakłady Artystyczne Związku Polskich Artystów Plastyków również uczestniczyły w systemie narzutowym.
Wprowadzenie narzutów miało na celu nie tylko wsparcie finansowe funduszu, ale także regulację rynku sztuki oraz zapewnienie odpowiednich środków na rozwój twórczości plastycznej. Dzięki tym działaniom możliwe było sfinansowanie wielu inicjatyw artystycznych, które przyczyniły się do wzbogacenia polskiej kultury.
Przeznaczanie środków Funduszu
Środki zgromadzone w Funduszu Rozwoju Twórczości Plastycznej były przeznaczane na różnorodne cele związane z promocją i wspieraniem sztuki plastycznej. Jednym z najważniejszych działań funduszu było przyznawanie stypendiów dla uzdolnionych artystów plastyków, co stanowiło formę wsparcia dla młodych twórców i pozwalało im rozwijać swoje umiejętności artystyczne.
Kolejnym istotnym aspektem działalności funduszu było popieranie społecznych inicjatyw mających na celu upowszechnienie plastyki zarówno na poziomie ogólnokrajowym, jak i regionalnym czy powiatowym. Fundusz przyznawał również nagrody za wybitne osiągnięcia ideowo-artystyczne w zakresie sztuk plastycznych, co stanowiło dodatkową motywację dla artystów do podejmowania ambitnych wyzwań twórczych.
Dodatkowo fundusz wspierał materialnie absolwentów wyższych szkół plastycznych oraz umożliwiał budowę i wyposażenie pracowni plastycznych. Zakupy dzieł sztuki współczesnej na potrzeby instytucji kulturalno-oświatowych były kolejnym sposobem na wykorzystanie zgromadzonych środków. Organizowanie wystaw oraz konkursów również wpisywało się w cel funduszu, mając na celu popularyzację twórczości plastycznej w Polsce.
Wydatkowanie środków Funduszu
Decyzje dotyczące wydatków z Funduszu Rozwoju Twórczości Plastycznej podejmował Minister Kultury i Sztuki. Proces ten odbywał się po zasięgnięciu opinii Rady Funduszu, która składała się z przedstawicieli różnych organizacji oraz instytucji związanych z kulturą i sztuką. W skład Rady wchodzili przedstawiciele Związku Polskich Artystów Plastyków, Centralnej Rady Związków Zawodowych oraz Związku Zawodowego Pracowników Kultury i Sztuki.
Dzięki temu systemowi podejmowanie decyzji o wydatkowaniu środków było transparentne i uwzględniało opinie różnych środowisk artystycznych oraz społecznych. Taki model funkcjonowania funduszu sprzyjał efektywnemu wykorzystaniu zgromadzonych środków oraz umożliwiał ich skierowanie tam, gdzie były najbardziej potrzebne.
Zniesienie Funduszu
Fundusz Rozwoju Twórczości Plastycznej został zniesiony na podstawie ustawy z 1990 roku dotyczącej likwidacji niektórych funduszy. Decyzja ta była wynikiem zmieniającego się kontekstu politycznego i gospodarczego Polski po 1989 roku. Likwidacja funduszu oznaczała zakończenie pewnej epoki w polskiej kulturze, która przez blisko dwie dekady wspierała rozwój sztuki plastycznej.
Zniesienie Funduszu Rozwoju Twórczości Plastycznej pozostawiło pustkę w systemie wsparcia dla artystów plastyków, co miało wpływ nie tylko na samych tw
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).